Huisdieren

Hoewel we al aardig war husdieren hebben gehad, zeurt mijn zusje nog elke dag om een mini varkentje. Geen idee hoe ze daar bij is gekomen, maar ze is er helemaal gek op. Het gekke is dat ze het eigenlijk nog nooit heeft geien, ze kent de beesten alleen maar van foto’s  op internet. Daar zijn natuurlijk alle kleine beestjes schattig, dus ik ben heel benieuwd hoe ze het in het echt zal vinden. Ik weten niet of ze dat ooit gaat zien, want mijn ouders willen dat dus echt niet. 

Ze vinden veel dieren goed, maar een varkentje komt er niet in zeggen ze altijd. Ik geloof dat ze bij het idee is gekomen bij een serie op tv. Mijn zusje is ook wel een beetje apart. Ik vod het eigenlijk wel een grappig idee. Weet hoe leuk het is als je tegen iedereen kan zeggen dat je een varken als huisdier hebt. Natuurlijk geen echt groot varken, want die vind ik verschrikkelijk. Deze kleine zijn ook net een hondje. Je moet ze gewoon uitlaten en ze willen niet in de modder Dat is wel echt een groot voordeel. Ik heb ze laatst op vakantie gezien. Ik vond de beesten echt geweldig. 

Ze waren ngo super klein en heel schattig. Eerst vond ik ze wel leuk, maar ik hoef ze echt niet in mijn huis. Nu ben ik wel een beetje omgepraat, want ze zijn echt heel lief. Ik heb er meteen naar gevraagd en de mensen daar zeiden dat het hele makkelijke beesten zijn. Ik ben benieuwd of het ons het lukken om onze ouders te overtuigen, maar we blijven ons best doen..

We hadden eerst ook een kat. Hoewel ik gek ben op elk dier, katten vind ik toch het minst leuk. Ik weet niet waardoor dat komt, maar op de een of andere manier ben ik altijd bang dat ze mij iets aan zullen doen. Met andere beesten heb ik dit dus helemaal niet. Wij hadden ook een kat, omdat mijn ouders die al heel lang hadden. 

Twee jaar geleden is hij overleden. Ik merkte al niet meer zo heel erg dat hij er was, want hij was heel oud en ook veel buiten gelukkig. Toen ik klein was heeft een kat mij is een keer aangevallen. Daarom ben ik daar nu ook een beetje bang voor. Ik kwam dicht ik te dicht bij en toen heeft hij me gekrabd in mijn gezicht. Ik weet nog wel dat ik helemaal onder het bloed zat en ik was heel erg geschrokken. Elke keer als ik nu langs een kat moet, denk  ik weer aan dat moment. Vooral als ik buiten loop met de honden. Die vinden het nog wel leuk o achter katten aan te rennen. 

Als ik dan alweer een staart van de kat omhoog zien gaan krijg ik het alweer benauwd. Met onze eigen kat had ik dit wel een stuk minder, omdat hij al zo oud was. Bij hem maakte het allemaal niet zo erg uit. Het stomme aan katten vind ik dan ook dat je er niet echt mij kan kroelen. Met mijn honden kroel ik de hele dag door. Die vinden echt alles goed en dat maakt die honden ook zo leuk.

Op dit oment heb ik veel huisdieren. Twee honden, een konijn, parkiet en mijn kat is net overleden. Een hondje is van mij en die andere van mijn zusje. Maar ik knuffel de hele dag door met allebei. Ik kan mij echt niet meer voorstellen hoe het is als ze er opeens niet meer zouden zijn. Mijn hondje is nu vijf en die van mijn zusje twee. Allebei zijn ze zo lief en schattig. Mijn hond is eigenlijk geen hondje meer. 

Hij is namelijk al super groot. Toen ik hoorde van mijn ouders dat ik een hond mocht uitkiezen wist ik het meteen. Ik wilde een grote hond. Die honden zijn altijd heel trouw en die kunnen mij beschermen. Ik wilde iemand hebben die ik kon vertrouwen en die er altijd voor mij was. Voor mij was dat ook echt mijn hond. Ik het begin was hij nog heel klein, mar hij groeide snel. Ik heb hem Boris genoemd, omdat dat hem toch nog een beetje schattig maakt. Hij is ook heel schattig hoor, maar sommige mensen zijn bang voor hem omdat hij zo groot is. Hij is donkerbruin en hij heeft hele lieve ogen. 

Voor mij is hij er echt geweest. Inmiddels ben ik nu al een stuk ouder, maar ik geniet nog even veel voor hem. Dat is ook de reden geweest waarom we er nog een hondje bij wilde. Mijn zusje wilde er een klein hondje bij. Die vind zij altijd zo leuk. We hebben gekozen voor een Boomertje. Ook op die ben ik helemaal verliefd.

Hoi ik ben Amy en ik ben echt gek op dieren. Sommige mensen noemen mij zelfs een beetje gek. Ik geef soms nog meer om dieren dan om mensen. Ik weet niet wat het is, maar zelfs bij dieren heb ik het idee dat ik ze nog meer kan vertrouwen. Die laten je tenminste niet in de steek. Het is nog niet zo lang hoor, dat ik zo gek ben op dieren.Ik heb mijn eerste hondje gekocht nadat ik heel wat casino bonussen had gewonnen.

Ik denk dat het pas sinds een jaar of zes is. Ik ben nu namelijk 17. Het was begonnen op de basisschool. Ik had een hele leuke school met aardige juffen en meesters. Op zich ging ik ook nog wel met veel kinderen om. Opeens werd ik gepest en ik haatte iedereen. Iedereen deed opeens zo lelijk en ik wilde heel graag van school af. Ik ging nooit meer buitenspelen en mijn ouders vonden het verschrikkelijk. Omdat ik vaak alleen was, zag ik opeens heel veel mensen met de hond buitenlopen. Het leek mij echt geweldig om ook een hondje te hebben. Ik rende die mensen vaak achterna om te vragen of ik die honden ook is een keer mocht uitlaten. 

Dat ben ik toen ook gaan doen. Vanaf dat moment is mijn liefde voor dieren begonnen. Ik bracht ineens veel tijd door op de kinderboerderij. Daar was ik nog nooit eerder geweest, maat ik vond het er geweldig. Alle dieren was zo lief en schattig. Ik kan mij daar echt uren vermaken. Mijn mama ging ook vaak met mij mee, dat vond ik heel gezellig.